Eindelijk was het dan zo ver, Chris en Gretha kwamen naar ons toe in Ghana. We hadden er alle twee erg naar uit gekeken. Natuurlijk om Chris en Gretha te zien, maar ook om lekker door het land te gaan reizen.
Eerste kerstdag, na de hele nacht in de bus te hebben gezeten, kwamen ze aan in Wa. Na een paar hele dikke knuffels en ook wat tranen van blijdschap zijn we richting het hotel gegaan. Hier zouden we de eerste dagen met zijn allen gaan verblijven. Wat voor Thijs en Lotte een enorme luxe was. Een keer ‘s ochtends niet door de kinderen wakker gemaakt worden, altijd stromend water hebben en zelfs een warme douche!! We hebben er maar even extra van genoten!
Eerste kerstdag hebben we rustig aan gedaan, want na zo’n lange reis heb je dat wel even nodig! ‘S middags zijn we naar de compound van Child Support gegaan. Mijn ouders hebben daar alle kinderen ontmoet en gezien waar wij al 3 maanden leven. Ze vonden het allemaal erg indrukwekkend. De kinderen vonden het helemaal fantastisch dat mummy and daddy er eindelijk waren. Ook zij hadden er naar uitgekeken!
Met een tas vol cadeautjes voor de kinderen zijn we naar onze kamer gesneakt. Iedereen ontzettend bedankt voor alle leuke cadeautjes en mobiele telefoons. We geven deze cadeautjes mondjes maat aan de kinderen, zodat het steeds weer een verrassing blijft wanneer ze iets krijgen.
Ook de moeders die dag in dag uit, voor een naar onze maatstaven mager loontje, op de kinderen hier letten, hebben we heel blij kunnen maken met een mobiele telefoon. Want wat voor ons een oude telefoon is, is voor hier nog een hele hippe telefoon. Dus ook namens de moeders: Thank you very much and god bless you.

‘S avonds was het tijd voor de kerstmaaltijd. We hebben regelmatig tegen elkaar moeten zeggen, weet je wel dat het kerst is? Want dat gevoel hebben we namelijk helemaal niet gehad. Er zijn hier geen kerstbomen en kerstmannen. En het warme weer werkt al helemaal niet mee met het knusse kerstgevoel dat we in Nederland hebben. Wel heeft de oma van Lotte een leuke kerststal-kaarsenhouder meegegeven aan Chris en Gretha, zodat we toch een knus lichtje hadden om aan te steken! Ondanks het missende kerstgevoel hebben we een hele gezellige avond gehad in het Upland hotel. We hebben daar samen met Eric, Marlies en Assana (de naaister die de mooie jurken en blousjes voor ons heeft gemaakt) gegeten. Met een volle buik van het eten en de grote STAR biertjes, was het echt tijd om te gaan slapen.
2de kerstdag hebben we Wa laten zien aan Chris en Gretha. De markt en de kleine winkeltjes waar we al onze boodschappen doen. Ook hebben ze ervaren hoe het is als elk kindje naar je roept: Nassara, how are you, we are fine, thank you! ‘S middags zijn we weer naar de compound geweest om daar met de kinderen te spelen en te kletsen. ‘S avonds hebben we bij Eric thuis gebarbecued. De meeste mensen gourmetten met kerst, maar wij hebben heerlijk buiten op de veranda gebarbecued! Wederom geen echt kerstgevoel, maar wel veel gezelligheid.

De laatste dag in Wa hebben we weer in de stad doorgebracht. We moesten bustickets hebben voor de bus naar Mole National park. Want daar zouden we de volgende dag om half 6 ‘s ochtends naar toe gaan. De taxi, die we de dag van te voren hadden besteld om ons op te komen halen om 5 uur in de ochtend, was er natuurlijk niet. Dus Thijs heeft een hele rits taxi’s opgebeld en eindelijk vonden we er eentje die ons kon brengen naar het station. Daar aangekomen, was de bus er nog niet eens… Er volgde een uur van wachten op de bus, de bagage in de bus doen, er achter komen dat het de verkeerde bus is, bagage weer uitladen, wachten op de nieuwe bus, bagage in die bus doen en uiteindelijk instappen. Zowaar reden we rond half 7 weg uit Wa. Om na nog geen 100 meter een elektrisch probleem te hebben en de bus dus niet verder kon rijden. Anderhalf uur lang hebben we gekeken naar de monteur die bezig was met allemaal draadjes (de foto’s zeggen vast ook wel wat over de staat van de bus…)

Uiteindelijk konden we in een gerepareerde bus om 8 uur richting Mole National Park rijden! Chris en Gretha hebben het echte Ghanese leven zo gelijk meegemaakt en de opmerking: Ach… This is Ghana! Kon ook weer gebruikt worden.
Na een aantal uur in een hobbelende en wiebelende bus te hebben gezeten kwamen we eindelijk aan in Mole National Park. De safari kon gaan beginnen!!
Het hotel in het national park is op een heuvel gebouwd. Dus vanaf daar heb je een mooi uitzicht op het dal, waar we gelijk bij aankomst al een olifant zagen badderen!! Wauw, zo spectaculair! Ook de apen en de zwijnen die vlakbij het hotel rondlopen, waren bijzonder om te zien.
‘S middags gingen we een loopsafari doen. Door de Savanne heen banjeren opzoek naar wilde dieren. Best wel spannend! Na een halfuurtje had de gids een olifant gespot waar we zo dicht mogelijk bij probeerden te komen. Maar doordat we met een grote groep waren, ging de olifant snel ergens anders naar toe. Verder hebben we veel antilope, apen, tropische vogels en zwijnen gezien. Ook lagen in een plas water krokodillen, maar je zag alleen maar de ogen… Al met al heel gaaf en bijzonder om dit mee te kunnen maken.

De volgende morgen werden we wakker gemaakt door keihard gebonk op ons dak.. Wat zou het zijn? We gingen bij het raam kijken en jahoor, allemaal apen! Super dichtbij! Thijs wilde ze wel even aan het schrikken maken.. dus hij deed het raam open en riep: BOEH! In plaats van dat de apen schrokken, kwamen ze naar het raam toe. Thijs schrok daar zo van, dat hij binnen no-time aan de andere kant van de kamer stond. De grootste aap was dus wel weer aan het schrikken gemaakt!
Vandaag stond er een jeepsafari op de planning. We mochten op het dak van zo’n grote jeep zitten. Al snel had de gids een olifant gezien. We konden er erg dichtbij komen om foto’s te maken. Langzamerhand kwamen er ook meer olifanten aan gelopen, die wilden gaan badderen. Uiteindelijk stonden er 5 olifanten bij ons in de buurt, wederom heel indrukwekkend! Natuurlijk zagen we ook tijdens de jeepsafari apen, zwijnen en antilope. Het laatste stuk van de safari reden we door bushfires! Dat zijn stukken natuur die ze in de fik zetten, om zo gecontroleerd alles plat te branden. Dit doen ze om te voorkomen dat er spontaan een grote brand ontstaat en de dieren daardoor niet meer kunnen vluchten. Het was erg heet en onze ogen deden zeer van de rook (we zaten nog steeds op het dak van de jeep) maar ook dit was wel heel stoer om te doen!

De volgende dag werden we opgehaald door onze chauffeur met zijn grote 4×4 jeep. Er stond ons een lange reis voor de boeg naar het midden van Ghana, naar lake Bosumtwi. Dit is een meer ontstaan door een meteorietinslag miljoenen jaren geleden. Het is ook één van de weinige meren waarin geen Bilharzia slakken zitten, zodat we er in konden zwemmen. Dat hebben we natuurlijk ook gedaan! Het leek net een warm zwembad, je kon het nauwelijks een verfrissing noemen. Ook hebben we op deze plek oud en nieuw gevierd. Het was voor Thijs en Lotte een hele opgave om tot 12 uur wakker te blijven. We zijn zo gewend aan het ritme vroeg ons bed uit en weer vroeg ons bed in! Maar met een mooi kampvuur, trommels en verhalen over een tijger werden we wakker gehouden tot 12 uur. Met champagne (wat later, iets van energiedrank ofso bleek te zijn) hebben we geproost op 2012. Daarna nog even wat nagepraat, maar al snel ons bed opgezocht. Want de volgende dag stond er weer een lange reis op de planning naar het zuiden.

We hebben weer een halve dag in de auto gezeten, maar daarna waren we dan ook helemaal in het zuiden van Ghana. Lekker aan de kust! We zijn 4 dagen bij ko-sa beach geweest. Dit is een super mooi strand, waar je helemaal de tropische bounty sfeer voelt. En als je een stukje gaat wandelen over het strand, voelt het alsof je alleen op de wereld bent. Er heerst daar zo’n rust en stilte, dat vind je weinig in Ghana! Dus we hebben er met zijn allen dan ook zeker van genoten!
Vanuit Ko-sa beach hebben we uitstapjes gemaakt naar het Elmina castle en Cape Coast. Dit zijn 2 kastelen die rond het jaar 1650 zijn gebouwd voor de Ghanese slaven. Onder andere Nederlanders hebben een grote rol gespeeld in de slavernij daar. De Ghanesen werden in de kastelen opgesloten, onder vreselijke omstandigheden, om vervolgens op een schip te worden gezet richting bijvoorbeeld Suriname. Dit was heel indrukwekkend om te zien! Vooral de schrijnende omstandigheden: de kleine cellen in combinatie met de hoeveelheid, het geen daglicht hebben en de manier waarop ze behandeld werden, vonden we bizar om te zien en te horen. Gelukkig is dit nu allemaal voorbij en kunnen de Ghanesen deze kastelen nu gebruiken als toeristische attractie. Zo verdienen ze nog iets aan deze afschuwelijke geschiedenis!
Ook zijn we vanuit Ko-sa beach een dagje naar Kakum National park geweest. Dit is een enorm tropisch regenwoud. Je kunt daar een tocht door de boomtoppen lopen, waarbij je een mooi uitzicht hebt over het woud. Dit was allemaal een beetje wiebelig, hoog en erg toeristisch. Daarom hebben we daarna nog een andere tocht gedaan door het regenwoud. De gids kon veel vertellen over de natuur en de beesten om ons heen. Doordat we nu maar met zijn vijven waren, was het een stuk interessanter en zijn we veel te weten gekomen over het regenwoud!

De laatste 2 dagen van de vakantie hebben we gevierd in Krokobité. Dit is hetzelfde resort als waar Thijs en Lotte aan het begin van hun reis een paar dagen hebben doorgebracht. We hebben lekker op het strand gehangen, vanuit het balkon naar het strand gekeken (er is daar zoveel beweging en activiteiten, dat je niet raakt uitgekeken) en vooral ook lekker gegeten! Thijs en Lotte hebben sinds 3 maanden weer een pizza gegeten! Wat was dat smullen!

Helaas zat de reis er na die 2 dagen alweer op.. Het laatste uurtje rijden richting Accra voelde daarom ook een beetje gek aan. De tijd was zo snel gegaan! Bij het busstation aangekomen, moesten we afscheid nemen van Chris en Gretha. Die gingen door naar het vliegveld en Thijs en Lotte weer richting het verre noorden… om daar de laatste 8 weken nog te genieten van het mooie Ghana.
Lieve papa en mama, ontzettend bedankt voor de superleuke reis! We hebben er heel erg van genoten en vinden het heel stoer dat jullie het avontuur zijn aangegaan! Wij zullen deze ervaringen nooit vergeten. We hopen en denken dat dit voor jullie hetzelfde zal zijn!

Dikke kus en knuffel, Thijs en Lotte

PS: De foto’s van de vakantie volgen hopelijk vanavond nog!
PPS: In deze dagen komt er ook nog een verhaal over de afgelopen twee weken in Wa!

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•